miszmarot

(l.mn., hebrajski, służba w Świątyni, strażnicy) – określenie grup kapłanów (kohen) i lewitów, biorących udział w sprawowaniu kultu w Świątyni Jerozolimskiej. W okresie Drugiej Świątyni każda z tych grup była podzielona na 24 sekcje, z których każda, co pół roku pełniła służbę przez jeden tydzień. We wszystkich sekcjach wydzielone było siedem mniejszych grup; każda sprawowała swe funkcje raz w tygodniu, w dniu przypisanym dla ich sekcji. (Por. też maamadot).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand