mikrokosmos

kabalistyczne Drzewo Życia; dziesięć sefir, emanujących z E(j)n Sof jest tożsame z Adamem Kadmonem, praczłowiekiem, idealnym „wzorcem” stworzenia. Poprzez niego, poprzez jego strukturę, dokonuje się objawienie. Więcej nawet, w boskim zamierzeniu człowiek miał być tożsamy z objawieniem. Dopiero po upadku, po katastrofie szwirat ha-kelim, dusza człowieka została rozdrobniona na miliony oddzielnych dusz, a jego ciało wpisane w egzystencję gatunkową. Mimo uszkodzenia, pamięć świętych związków zachowała się w człowieku. Nawet ciało nie zatraciło swych kosmicznych powiązań, stanowiąc m., będący odbiciem tego, co powyżej. Jest więc ono nadal pomniejszonym Drzewem Życia; sefiry dają się przyporządkować poszczególnym częściom ciała, a ono samo, jako całość, może się stać przedmiotem medytacji, wzorcem drogi ku górze, instrumentem uczestnictwa w całości.

Autor hasła: Bogdan Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem