maase merkawa

(hebrajski, dzieło rydwanu, misteria niebiańskie) – jeden z podstawowych terminów ezoterycznych epoki rabinów, synonim mistycznego wtajemniczenia. Dotyczy wizji boskiego Tronu Chwały (hebrajski, Kise ha-Kawod) i spekulacji na jego temat. Inspiracje rozważań i model przeżyć mistycznych stanowi I rozdział biblijnej Księgi Ezechiela. Mistyków tego kręgu nazywano „zstępującymi do rydwanu” (hebrajski, jorde(j) merkawa). Przeżycia mistyczne najczęściej dotyczą podróży niebiańskiej przez siedem niebios, imion aniołów-strażników (por. aniołowie), formuł, pozwalających przedostać się do poszczególnych pałaców niebiańskich. Mistykowi zostają objawione tajemnice Boskiego Tronu. Bóg jawi się w wizjach merkawy jako Święty Król, otoczony aniołami, transcendentny i niedostępny byt. Największa bliskość, na jaką może liczyć mistyk, to ujrzeć Go w grozie majestatu. Tajemnice merkawy uważano za szczególnie święte, a ich badanie, za wyjątkowo niebezpieczne. W II wieku n.e. m.m. stanowi już rozwinięty system praktyk medytacyjnych, posługujący się wypróbowanymi, sobie właściwymi technikami. Jedną z podstawowych ról odgrywa w nim modlitwa. W literaturze tego kręgu (he(j)chalot) tworzone były hymny, wysławiające Boga, które następnie weszły do żydowskiej liturgii synagogalnej. (Zob. też: Baruchja Ruso; Szi'ur koma)

Autor hasła: Bogdan Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem