maase be-reszit

(hebrajski, dosłownie: dzieło początku; przenośnie: dzieło stworzenia) – określenie wywodzące się z epoki rabinów; dotyczy spekulacji, związanych z problemem stworzenia świata. Rozważania te opierają się na autorytecie I rozdziału biblijnej Księgi Rodzaju i rozwijają temat kosmologii i kosmogonii. Badają istotę sił, działających w świecie i ich związek z Bogiem. Zajmują się także mistyką imion. Technika kombinacji liter hebrajskich (gematria) staje się narzędziem badania kosmosu i kluczem do jego naprawy. Bada stosunek nazwy rzeczy do jej istoty, możliwość oddziaływania na nią za pomocą dotarcia do jej prawdziwej, ukrytej w nazwie struktury. W literaturze kręgu m. be-r. można napotkać ślady dyskusji z rozwijającym się w tym czasie gnostycyzmem. Najważniejszym dziełem tego nurtu jest Sefer Jecira. Rozważania m. be-r., ze względu na trudność tematu i niebezpieczeństwo zboczenia z drogi ortodoksji ku bezdrożom herezji (zwłaszcza gnostyckiego dualizmu), przeznaczone były dla wtajemniczonych i stały się synonimem ezoteryki.

Autor hasła: Bogdan Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem