maariw

(hebr., wieczorna modlitwa, czyniący coś wieczorem, sprowadzający wieczór, zwracający się ku zachodowi; jid., majrew); arwit (hebr., wieczór, pora wieczorna, wieczorna modlitwa) – modlitwy wieczorne, odmawiane o dowolnej porze, między zmrokiem a północą; ostatnie z trzech, obowiązujących w codziennej liturgii, ale – w przeciwieństwie do modłów porannych (szacharit) i popołudniowych (mincha) – nie mające związku z systemem składania ofiar w Świątyni Jerozolimskiej. Zgodnie z tradycją, zwyczaj ich odmawiania wprowadził patriarcha Jakub. Składają się one ze: Szma Israel (wraz z błogosławieństwami), Szmone esre(j), Ale(j)nu leszabeach i żałobnego Kadyszu. Talmud utrwalił różnicę zdań pomiędzy uczonymi, żyjącymi w II wieku n.e., na temat tego, czy odmawianie m. jest obowiązkowe. Rabi Gamaliel II uważał, że tak, i jego opinia zwyciężyła.

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand