kugel

(jid., od niem. kugel = kula) – potrawa podobna do znanego z kuchni anglosaskiej puddingu (lub zapiekanki); nazwa pochodzi od kształtu rondli, w których bywała ona przygotowywana i przechowywana. Spożywana zwyczajowo w dzień sobotni (szabas), a więc ze względu na zakaz pracy (w tym rozpalania ognia), musiała być przechowana ciepła od piątkowego popołudnia do soboty. K. ma bardzo wiele odmian. Mógł pełnić zarówno rolę głównego dania, jak i dodatku. W niektórych wersjach przygotowywano go także na słodko. Jego podstawę stanowi masa, uzyskiwana z tartych ziemniaków bądź makaronu, albo pieczywa, mąki, ryżu czy kaszy z różnymi dodatkami. Masa ta może być też przekładana np. warstwami kiszki. Całość zapieka się. W praktyce składniki do k. i sposób jego przyrządzania zależny był od tradycji lokalnych bądź rodzinnych, dostosowanych do zamożności danej familii. O tym, jak bardzo potrawa ta była związana z tradycyjną kulturą żydowską, świadczy powiedzenie: „Jeśli kobieta nie potrafi przyrządzić kugla – rozwiedź się z nią”. (Por. czulent)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem