kozioł

(hebr. sair; jid. bok) – jedno ze zwierząt ofiarnych, składanych w Świątyni Jerozolimskiej, jako ofiara za grzech. Dwa k. były główną ofiarą przebłagalną w dniu Jom Kipur. Jednego zabijano, a na drugiego arcykapłan – dotykiem dłoni – przenosił wszystkie grzechy Izraela, po czym wypędzał go na pustynię „dla Azazela” (por. awoda). Wizerunek k. dosyć rzadko pojawia się w żyd. sztuce kultowej. Czasami spotykamy go na drewnianych aronot (ha-)kodesz lub na tarczach na Torę. Muzeum Narodowe w Krakowie posiada synagogalną, mosiężną menorę chanukową (chanukowy świecznik), której trzon formują m.in. głowy trzech kozłów. Nie wykluczone, że z racji roli, jaką zwierzę to odgrywało w czasie Święta Pojednania, mogło być symbolem oczekiwań mesjańskich i Sądu Ostatecznego. K. był symbolem miesiąca tewet.

Autor hasła: Magdalena Sieramska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem