konferencja w Evian-les-Bains

konferencja zwołana w czerwcu 1938, z inicjatywy prezydenta Stanów Zjednoczonych, F.D. Roosevelta, w celu zajęcia się problemem uchodźców z Niemiec i Austrii, prześladowanych ze względów rasowych i religijnych (głównie chodziło o Żydów). Wzięli w niej udział przedstawiciele 32 krajów (z Europy, Ameryki Północnej i Południowej, a także Australii) oraz ok. 20 organizacji, niosących pomoc uchodźcom (w tym delegacja Ogólnego Komitetu Pomocy Uchodźcom Żydowskim z Niemiec w Polsce, z M. Schorrem na czele) i Komitetu do spraw Uchodźców Ligi Narodów, której Stany Zjedn. nie były członkiem. K. w E-les-B. przyniosła bardzo ograniczone rezultaty. Poza Dominikaną, deklarującą chęć przyjęcia większej liczby uchodźców, tylko Australia i niektóre państwa południowoamerykańskie zgodziły się przyznać im ograniczone kwoty imigracyjne. Głównym sukcesem powołanego w czasie k. w E-les-B. Międzypaństwowego Komitetu, było uzyskanie międzynar. zgody na tranzyt uchodźców nie posiadających paszportów, oraz wydzielenie przez rząd Wlk. Brytanii terenów dla osadnictwa uchodźców w Gujanie Brytyjskiej. Generalnie, dla żydowskiej opinii publicznej k. w E-les-B. była dużym rozczarowaniem i sygnałem obojętności społeczności międzynar. wobec sytuacji uchodźców, zagrożonych przez hitlerowców.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand