kogut

(hebr. geber, szechni; jid. hon) – w kultowej sztuce żydowskiej jest symbolem światłości i oczekiwań mesjańskich narodu wybranego. Rankiem Żyd sławił Boga, że obdarzył k. zdolnością odróżniania dnia od nocy. Według mistyków żydowskich, pianie niebiańskiego oraz ziemskiego k. o północy oznajmiało koniec władzy demonów i złych duchów. Wizerunki k. wieńczyły balsaminki i puchary Proroka Eliasza (Eliasza puchar), a więc przedmioty rytualne, używane w szabat i Pesach, święta o wyraźnym mesj. odniesieniu.

Autor hasła: Magdalena Sieramska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem