kaw(w)ana

(hebr., intencja, ukierunkowanie, ścieżka; jid. kawone) – „kanał”, którym podążają myśli i słowa, kierowane ku Bogu. W kręgu chasydów nadreńskich (kabała chasydów nadreńskich) pojawił się problem dotyczący modlitwy; wyrósł z najwyższej praktyki i odwagi stawiania pytań najprostszych i najistotniejszych. Ponieważ Bóg sam w sobie jest niedostępny jakiemukolwiek ludzkiemu ujęciu, nie możemy ku Niemu kierować także modlitwy. Z drugiej strony, kierowanie jej do bytu stworzonego byłoby bałwochwalstwem. Problem, do którego z aspektów Boga, do której sefiry należy kierować słowa modlitwy, stał się więc problemem praktycznym, stanowił przedmiot licznych rozważań i konkretnych rozwiązań. W kabale luriańskiej zwraca się uwagę na problem indywidualnego wyrazu modlitwy, indywidualnej k., innej dla każdego człowieka, każdej modlitwy i każdej chwili.

Autor hasła: Bogdan Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem