katowicka konferencja

1. konferencja przedstawicieli ruchu Miłośników Syjonu, która odbyła się w Katowicach w dn. 6-11 XI 1884. Rozwijające się od pocz. lat 80. XIX w. grupy Miłośników Syjonu nie posiadały skrystalizowanego kierownictwa. W związku z tym wielu publicystów podnosiło postulat zwołania zjazdu, w celu jego wyłonienia (m.in. J.L. Pinskier w Autoemancypacji). Pierwsze próby realizacji tego zamierzenia nie przyniosły spodziewanych rezultatów (m.in. konferencja zwołana przez Sz. Mohylewera, Białystok 1883). Dopiero zaplanowana na setną rocznicę urodzin M. Montefiorego k.k., obradująca pod przewodnictwem Pinskiera, zgromadziła reprezentatywną grupę działaczy ruchu. Jej ideą przewodnią było uznanie konieczności powrotu Żydów do uprawy roli w Palestynie. Niepodnoszenie haseł odrodzenia nar. i polit. niezależności wiązało się z koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa delegatom z Rosji i Kongresówki, którzy stanowili większość jej uczestników. W wyniku k.k. powołano organizację Jesod Mazkeret Mosze be-Erec ha-K(e)dosza (później nazywaną w skrócie Mazkeret Mosze, albo Mazkeret [Agudat] Montefiore), wspierającą osadnictwo Żydów w Palestynie, oraz KC złożony z 19 osób, pod kierownictwem Pinskiera, z siedzibą w Odessie i subkomitet w Warszawie. K.k. miała duży wpływ na rozwój ruchu Chowewej Syjon, przede wszystkim w Rosji i w Kongresówce. 2. konferencja w 1912, na której powołano do życia Agudę, międzynarodową polityczną organizację ortodoksji.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand