kaszer

(hebr., nadający [się], właściwy, odpowiedni; jid. koszer) – określenie odnoszące się w literaturze rabinicznej do czystości rytualnej („koszerności”) pokarmów i przedmiotów, przeciwstawne do trefa. Najczęściej jest ono stosowane w odniesieniu do pożywienia, przygotowanego zgodnie z prawami dotyczącymi żywności, jednak również w związku z przedmiotami, których dotyczy prawo żydowskie (np. szofar). Termin k. może być także używany potocznie, na określenie przestrzegania praw dotyczących czystości rytualnej i w ogóle stosowania się do wymogów prawa żydowskiego (np. „(u)trzymać” bądź „zachowywać koszer” (tj. koszerność), rzadziej – „przestrzegać koszeru” (koszerności), również w odniesieniu do pewnych zakresów życia (np. koszerna kuchnia), bądź używanych w nich przedmiotów (np. naczyń), czy też czynności prowadzących do ich czystości rytualnej (np. koszerowanie żywności, naczyń itp.). Popularne w wielu krajach określenie produktów, głównie żywnościowych, których produkcja odbywa się pod nadzorem rabinicznym, co jest potwierdzane znakiem towarowym, świadczącym o rytualnej zdatności do spożycia (hebr. kaszrut; jid. kaszres; często także adnotacją, o tym kto sprawuje nadzór i podpisem danego rabina). (Zob. też: Machszirin; maszgi'ach; Pozner Chaim; talerz odwrócony)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand