kaporet

(hebr.) – termin biblijny określający złote wieko Arki Przymierza, ozdobione dwoma cherubami (Wj 25,17-22); bywa też tłumaczony jako „przebłagalnia”, ponieważ ma ten sam rdzeń (kprkaf; pe; re(j)sz), co hebr. słowa kipur, kapara, oznaczające przebaczenie za grzechy, odpokutowanie, pojednanie, okup. W starożytnym Izraelu raz w roku, w święto Jom Kipur, arcykapłan dokonywał nad Arką Przymierza obrzędu przebłagania za grzechy swoje i całego Izraela (Kpł 16,1-34; 23,26-32; Hbr 9,7). Nazwa ta miała więc również głęboki, religijny sens. Aby zachować ciągłość tradycji biblijnej, k. nazywa się lambrekin, który – wraz z parochetemzawieszany jest w synagodze nad aron (ha-)kodesz, gdzie przechowuje się rodały. W XVIII w. rozpowszechnił się typ k., na którego pięciu „zębach” przedstawiano wizerunki sprzętów ze Świątyni Jerozolimskiej, takie jak: Tablice Dziesięciorga Przykazań, ołtarz ofiarny, stół na chleby pokładne, menorę oraz kijor (naczynie do ablucji). (Zob. też Święte Świętych)

Autor hasła: Magdalena Sieramska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem