kamienie na grobach kładzione

nawiązują m.in. do słów biblijnych, zawartych w Księdze Jozuego (7,26): „I wznieśli nad nim wielki stos kamieni, który jest aż do dnia dzisiejszego.” W czasach biblijnych kamienie zabezpieczały zwłoki złożone w grobie, przed zbezczeszczeniem przez hieny, a pobielenie kamieni było znakiem, dla kohenów, by mogli je ominąć. Od wieków, zgodnie z tradycją, osoby odwiedzające cmentarze żydowskie kładą małe kamyki na nagrobkach. Dekorowanie żyd. grobów kwiatami zostało uznane przez wiele autorytetów za pogański obyczaj (chuk(k)at ha-goj), bowiem – jak zauważano – nie służy to zmarłemu, a czynione jest dla podkreślenia bogactwa jego żyjącej rodziny. Zgodnie z tymi zasadami, na grobach Żydów ortodoksyjnych nigdy nie składano kwiatów i nie sadzono ozdobnych krzewów. Inne poglądy reprezentowały środowiska reformatorskie, uważając, że kwiaty składa się dla uczczenia pamięci zmarłych. Współcześnie w Izraelu na wielu cmentarzach, gdzie spoczywają żołnierze polegli w walce o niepodległość kraju, sadzi się kwiaty, a trzeciego dnia siwan, w Dniu Pamięci, odwiedzający składają na nich wiązanki i kwiaty.

Autor hasła: Jan Jagielski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem