kabała teozoficzna

zw. też kabałą prowansalską – nazwa szkoły kabalist z płd. Francji (Narbona, Lunel); rozwijała się ona w 2. poł. XII i w XIII w. Godziła wpływy neoplatońskie z gnostycznymi, rozwijała mistykę kontemplacyjną, problem – kaw(w)ana – intencji i adresowania modlitwy. Wprowadzała ideę narodu Izraela, jako skarbu ludzkości (hebr. s(e)gul(l)a), przejętą od Jehudy ha-Lewiego. Prawdopodobnie w tym kręgu dokonano kompilacji Sefer ha-Bahir, jednego z podstawowych, najczęściej komentowanych tekstów kabały. Główni przedstawiciele k.t. to: Abraham ben Dawid z Posquiéres, jego syn, Izaak Ślepy i Jakub ha-Nazir z Lunel. (Zob. też Abraham ben Izaak z Narbony)

Autor hasła: Bogdan Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand