k(e)rowot

(l.mn., od hebr. k(e)rowa) – wiersze religijne (pij(j)ut), przeznaczone do dodatkowego odmawiania w ramach Szmone esre(j), podczas świąt i specjalnych szabatów (por.: Szabat be-Reszit; Szabat Chazon; Szabat Chol ha-Moed; Szabat ha-Chodesz; Szabat ha-Gadol; Szabat Mewarechin; Szabat Nachamu; Szabat Para; Szabat Rosz Chodesz; Szabat Szira; Szabat Sz(e)kalim; Szabat Szuwa; Szabat Zachor). Kiedy prowadzący modły powtarza głośno pierwszą część Szmone esre, k. są odmawiane jako odpowiedź, bądź na przemian z poszczególnymi błogosławieństwami. Określenie k(e)rowa najprawdopodobniej pochodzi od hebr. słowa kraw = podchodzi, zbliża się, i oznacza osobę zbliżającą się; wiąże się to z tym, że w czasie odmawiania k. chaz(z)an „przybliża się” do aron (ha-)kodesz, przedstawiając Stwórcy prośby modlących się, albo też, że k. są środkiem „zbliżenia się” do Boga, poprzez stwarzanie nastroju święta i budzenie związanego z nim entuzjazmu. Czasem określenie k. odnosi się do wersu jednego z Psalmów (118,15) – „Okrzyki radości i wybawienia w namiotach ludzi sprawiedliwych”. Forma k. wykształciła się między X a XV w., później wprowadzano do nich różne dodatki, które jednak nie naruszają tradycyjnego schematu. Większość k. zawiera wprowadzenie do zasadniczej części. Niekiedy są one poświęcone ważnym wydarzeniom (m.in. np. zgonom wybitnych osób).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand