jidiszkajt

(właśc. jidyszkejt; jid., żydowskość) – pojęcie o bardzo silnym i ciepłym zabarwieniu emocjonalnym, używane przez Żydów aszkenazyjskich. Jego zakres nie jest w pełni jednoznaczny i – w najszerszym rozumieniu tego słowa – odnosi się do wiedzy oraz obyczajów, wynikających z judaizmu, a nawet – do żydowskiej kultury w ogólności. Potocznie j. to przede wszystkim żydowski styl bądź sposób życia, zwłaszcza w odniesieniu do praktycznej realizacji tradycyjnych wartości, praktycznego stosowania nakazów religijnych oraz zwyczajów. Cała ta sfera wiąże się z akceptacją żydowskiego obyczaju i przyzwyczajeń, w tym także ich źródeł, wynikających z folkloru, oraz z przypisywaniem im cech pozytywnych. W środowisku sztetł osobę w najpełniejszym sensie realizującą ideał j. określano mianem der szajner Jid (por. szejne Jidn).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem