Izaak

(hebr. Icchak, skrócona forma imienia Icchak-el = oby Bóg się uśmiechnął [był życzliwy], od cachak = śmiać się; jid. Jicchok), nazywany Icchok Owinu (hebr., Izaak – Nasz Ojciec) – według tradycji biblijnej, drugi z trzech patriarchów (urodził się między 2000 a 1400 p.n.e. w Beer-Szewie); późny syn SaryAbrahama; mąż Rebeki i ojciec Ezawa oraz Jakuba. Jego narodziny w Biblii uznawane są za cudowne wydarzenie. Obrzezany został ósmego dnia życia, co stało się zasadą obowiązującą w religii judaistycznej (por. obrzezanie). Abraham, wystawiony przez Boga na ciężką próbę, gotów był złożyć I. w ofierze (akeda). Owo doświadczenie odcisnęło się piętnem na życiu I. Wraz z upływem lat, patriarcha coraz gorzej widział. Zmarł w wieku 180 lat; pochowany został (wraz z żoną) obok rodziców w Hebronie, w Grocie Ojców (hebr. Mearat ha-Machpela). W tradycji judaistycznej, postać I. odgrywa niezwykle ważką rolę. Jego uczynki mają być u Boga policzone i łagodzić gniew Stwórcy wobec ludu Izraela. Odmienna jest też interpretacja wydarzeń, związanych z ofiarowaniem I. Zgodnie z żydowską tradycją, to sam I. chcąc dowieść swego wielkiego posłuszeństwa wobec Pana żądał, by ojciec złożył go w ofierze. Związany, leżąc już na stole ofiarnym, ze strachu zmarł, a do życia powrócił dopiero „na wezwanie z nieba”, dlatego też Anioł Śmierci nie miał posiadać nad nim władzy. Owo „związanie” do ofiarowania, przez wieki symbolizowało dobrowolne męczeństwo za wiarę, gotowość złożenia w ofierze życia na chwałę Pana (zob. kid(d)usz ha-Szem). Akt zastępczej ofiary, składanej z siebie samego, zajmuje ważne miejsce w liturgii święta Jom Kipur.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand