hachszara

(hebr., l.mn. hachszarot; jid. hachszore, l.mn. hachszores) – nazwa ośrodka dla przyszłych osadników, którzy mieli zamiar emigrować do Palestyny (por. emigracja Żydów z Polski). Przygotowywali się w nich do warunków pionierskiego życia w nowym kraju. Najczęściej h. były gospodarstwa rolne, tworzone przez organizacje młodzieżowe, w tym He-Chaluc. Większość z nich powstała w latach 20. i 30. XX w., przeważnie w Polsce, na Litwie i w Niemczech. Głównym instrumentem wychowawczym h. była praca na własnej ziemi. Istniały także ośrodki prowadzące warsztaty i przygotowujące rzemieślników. Poza tym realizowały one program edukacyjno-kulturalne, przede wszystkim – poznawania języka i nowoczes. kultury hebrajskiej. W niektórych h., głównie w pozostających pod wpływami rewizjonistów, prowadzono też szkolenia wojskowe. (Por. Dawidson-Drängerowa Guta)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand