granatu owoc

jabłko granatu (hebr. rim(m)on; l.mn. rim(m)onim; jid. milgrojim; l.mn. milgrojmen) – ze względu na niezwykle dużą ilość nasion, już w starożytności granatu owoc był symbolem życia i płodności. Z racji swojego kształtu i przypisanej symboliki, od najdawniejszych czasów wykorzystywano go jako motyw zdobniczy. W czasach biblijnych głowice kolumn Świątyni Jerozolimskiej pokryte były zwieszającymi się z łańcuchów, odlanymi z brązu g.o. (1 Krl 7,15–22,41–42; 2 Krn 3,15–17; 4,12–13). Według przepisów biblijnych, dół szaty arcykapłana był ozdobiony złotymi dzwonkami i granatu owoc, uszytymi z fioletowej i czerwonej purpury oraz z karmazynu (Wj 28,33–35). Były one talizmanem chroniącym życie arcykapłana, kiedy stawał w miejscu świętym, przed obliczem Pana (Święte Świętych). W kształcie granatu owoc wykonywano parę ozdób (rim(m)onim), nakładanych na drążki, na które nawinięty jest zwój Tory (ace(j) chajim). Czasami formę tego owocu nadawano balsaminkom i naczyniom na etrog. (Zob. też korona na Torę)

Autor hasła: Magdalena Sieramska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem