gołębica

(hebr. jona; jid. tojb)symbol narodu izraelskiego, nawiązujący do metafor biblijnych (Ps 68,14; 74,19; Pnp 1,15) i charakterystycznych cech tego ptaka, takich jak wierność partnerowi, cnotliwość oraz ograniczone możliwości obrony. G. były jedynymi ptakami, jakie składano Bogu w ofierze w Świątyni Jerozolimskiej. Porównania Izraela, wychodzącego z niewoli egipskiej, do stada g., odnajdujemy w modlitwach odmawianych w okresie święta Pesach, a według słów proroka Izajaszanaród wybrany, jak gołębie powróci do swych dawnych siedzib (Iz 60,8). Wizerunek g. często wykorzystywany był w żydowskiej sztuce kultowej. Na cmentarzach żydowskich, jako symbol pokoju, zgody, miłości i wierności małżeńskiej, zdobił najczęściej nagrobki kobiece lub małżonków (por. symbolika nagrobków). (Zob. też Jonasz)

Autor hasła: Magdalena Sieramska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem