głos większości

większość – w nauce talmudycznej zasada rozstrzygania wątpliwości w przypadku występowania różnicy zdań, wywiedziona z interpretacji słów biblijnej Księgi Wyjścia (23,2). Przede wszystkim dotyczy ona prawidłowości interpretacji Prawa. Podejmujący ją sanhedryn (Sanhedryn Wielki), decydował zawsze większością głosów. Jehoszua ben Chananja miał nawet odrzucić głos Boga, wspierający pogląd przeciwny g.w. Miszna podaje wiele sprzecznych zdań uczonych i uwiecznia spory z tym związane, jednak Jehuda ha-Nasi zdecydowanie opowiedział się za przyjęciem g.w., jako obowiązującej interpretacji. Zasada powyższa funkcjonowała także w prawodawstwie karnym i cywilnym oraz w sądownictwie (sanhedryn w sprawach zagrożonych karą śmierci orzekał większością co najmniej 2 głosów). Także postanowienie be(j)t dinu może zostać anulowane przez decyzję innego sądu tylko w przypadku, gdy ów drugi ma większy prestiż oraz gdy w jego składzie orzekającym jest większa liczba sędziów. Wszelkie domniemania muszą się również opierać na zasadzie większości (np. chalica i lewirat wynikają z założenia, że większość szwagrów wdów bywa zdolna do zawarcia małżeństwa). Uczonemu wolno było jednak pozostać przy swym zdaniu, ale gdy uparcie zgodnie z nim nauczał, wbrew g.w. – zyskiwał miano buntownika. Zdarzało się jednak, zwłaszcza w późniejszym okresie, że czasem przyjmowano także głos mniejszości.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem