getto ławkowe

jedna z form dyskryminacji Żydów na wyższych uczelniach w Polsce w latach 30. XX w. W związku z napadami bojówek nacjonalistycznych na studentów żydowskich, minister WRiOP w 1937 zezwolił rektorom uczelni na wydawanie zarządzeń porządkowych. Jesienią 1937 przyjęły one formę wydzielania miejsc dla Żydów w salach wykładowych, czyli tzw. getta ławkowego. Źródłem upokorzenia było także wstemplowywanie do indeksów żydowskich studentów informacji o tym, w jakiej części sali wolno im zasiadać. Zarządzenia te spotkały się z licznymi protestami, w tym części kadry profesorskiej, wyrażającymi się m.in. uczestniczeniem w wykładach Żydów oraz osób solidaryzujących się z nimi na stojąco, co powodowało kolejne brutalne napady bojówek nacjonalistycznych. W dniach 15-19 X 1937 odbył się strajk przeciwko g.ł., proklamowany przez studentów i kupców żydowskich.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand