egzorcyzmy

wypędzanie złych duchów; uwalnianie ciała człowieka od obcej duszy, która nim zawładnęła (dybuk). Kabalistyczna literatura czasów postluriańskich (I. Luria) przynosi liczne opisy egzorcyzmowania dybuka. Moc wygnania niepożądanego ducha mieli posiadać egzorcyści (baal szem) i wielce pobożni (hebr. chasidim). Egzorcysta powinien nie tylko uwolnić ciało nawiedzonego, lecz także nieść pomoc wcielonej w nie duszy, przez umożliwienie jej wejścia w normalny krąg wcieleń (gilgul neszamot). Jeden z ostatnich opisów egzorcyzmowania dybuka dotyczy dusz Sabataja Cwi i Natana z Gazy, które miały nawiedzać liczne osoby w Bagdadzie w 1903.

Autor hasła: Bogdan Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand