efod

(hebr.) – rodzaj ornatu, bogato haftowana część szaty narzucanej na ramiona, na suknię z fioletowej purpury. Zgodnie z biblijnym nakazem, zawartym w Księdze Wyjścia (28,6-13), do jego noszenia zobowiązany był arcykapłan; jako pierwszy używał go Aaron. E. utkany był ze złotych nici, fioletowej i czerwonej purpury, karmazynu oraz bisioru; przybrany dwoma połączonymi ze sobą naramiennikami, zdobionymi oprawnymi w złoto kamieniami onyksu, na których wyryte były imiona Dwunastu Plemion Izraelskich (na każdym po sześć); przepasany przepaską z tej samej materii, na której wspierał się pektorał arcykapłana. (Zob. też Choszen ha-Miszpat; urim we-tum(m)im)

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem