e(j)rusim

(e(j)rusin; e(j)ruszim) (hebr., zaręczyny, zobowiązanie) – zaręczyny; pierwotnie stanowiły one pierwszą część (wprowadzenie do) ceremonii ślubnej; odbywały się na rok – w wypadku panny, i na miesiąc – w wypadku wdowy, przed właściwą ceremonią zaślubin (por. ślub). Dopiero razem z drugą częścią, zwaną nis(s)uim stanowiły pełen akt zawarcia małżeństwa, powodujący nieodwracalną zmianę statusu wstępujących w związek. W XII w. w Niemczech i we Francji ceremonie e.nisuim zostały połączone, głównie ze względu na zagrożenia prześladowaniami gmin żydowskiej; niekiedy prześladowania te sprawiały, że dopełnienie całego aktu zaślubin stawało się niemożliwe. Żydowskie śluby zawiera się w ten sposób do dnia dzisiejszego. Majmonides uznał, że pojęcia e.kid(d)uszin są synonimami, w związku z czym, drugiego z nich używa się najczęściej na określenie pierwszego etapu ślubu (czasem też całej ceremonii ślubnej). Wśród części społeczności żydowskich (zwł. wśród chasydów) pozostałością po e. w pierwotnym znaczeniu bądź układu zw. szid(d)uchin (hebr., skojarzenie małżeństwa, swatanie; por. szadchan), zawierającego obietnicę zawarcia małżeństwa w określonym terminie, są t(e)naim oraz nazwa błogosławieństwa Birkat ha-e(j)rusim.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand