doktor [prawa mojżeszowego]

(łac. doctor legis Mosaicae) – tytuł tradycyjnie odnoszony do uczonego, szczególnie znawcy BH i teologii. W dawnej Polsce do późnego średniowiecza mianem tym określano urzędujących rabinów (np. Juda doctor Judaeorum de Cracovia, 1431) lub w ogóle żydowskich uczonych w Piśmie; „doktorową” nazywano żonę rabina. (Por.: Hirsz; Jakub Polak; Juda Aaron).

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem