chucpa

(hebr., od aram. chucpa; jid. chucpe) – bezczelność, zuchwałość, arogancja. Określenie bardzo głęboko wrośnięte w żydowska kulturę, zwłaszcza ludową, będące tematem licznych opowieści, facecji i dowcipów. W zasadzie miało ono walor pejoratywny, czasem wręcz obraźliwy. Niejednokrotnie napotkać można nadawanie temu określeniu złagodzonego desygnatu, bliskiego pojęciu „cwaniactwa” w folklorze wielkomiejskim, zabarwionego skrywanym podziwem dla śmiałości, siły, „przebojowości”. Źródłem tego zjawiska była zapewne pauperyzacja niższych warstw społeczności żydowskiej, dla których ch. stawała się bronią w walce o byt. Posługujący się nią człowiek nazywany był w języku hebrajskim chucpanem bądź w języku jidysz – chucpedikiem, chucpenikiem.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem