che(j)t

(hebr.; jid. ches) – ósma litera alfabetu hebrajskiego, wymawiana jak gardłowa, szczelinowa spółgłoska bezdźwięczna (w j. pol. nie występuje), której dźwięk najbardziej zbliżony jest do „ch”. Jej piktogram oznaczał płot. Ch. ma wartość liczbową równą 8, które stanowi symbol początku; w Arce Noego uratowało się ośmioro ludzi (Rdz 6, 18), ósmego dnia po narodzinach dokonuje się obrzezania chłopca (Rdz 21, 4), Bóg wybrał ósmego syna Jessego na króla Izraela (1 Sm 16,10n).

Autorzy hasła: Małgorzata Barcikowska, Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem