cedaka tacel mi-mawet

(hebr., jałmużna ratuje od śmierci) – formuła wypowiadana zwyczajowo przez przedstawiciela bractwa pogrzebowego, zbierającego datki na cele dobroczynne od żałobników podczas pogrzebu. Słowa te często były też wyhaftowane na czarnej kapie, narzucanej na zwłoki zmarłego, kiedy na marach wynoszono je z domu (Zob. też: dobroczynność; Cedaka G(e)dola)

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem