bractwo pogrzebowe

chewra kadysza (od aram. chewra kad(d)isza = święte bractwo; jid. chewre kedisze) – bractwo bezinteresownie zajmujące się umierającymi członkami gminy żydowskiej, bowiem zgodnie z tradycją, nie można czerpać korzyści materialnych ze śmierci. Jego członkami mogli być zarówno mężczyźni, jak i kobiety. Do ich obowiązków należało przebywanie w domu umierającego, wspólne z nim odmawianie modlitw, a po jego śmierci dbanie o właściwe zorganizowanie ceremonii pogrzebowej, tzn. tahary, dopilnowanie prawidłowego wykonania trumny, uszycie całunu, odprowadzenie zmarłego na cmentarz i pogrzebanie (pogrzeb). B.p. oceniało pobożność zmarłego i decydowało o miejscu jego pochówku. Po pogrzebie jego członkowie organizowali posiłek dla krewnych zmarłego (tzw. posiłek pociechy; seudat hawraa). Gmina pobierała od rodziny nieboszczyka opłaty w wysokości zależnej od jego pobożności, zamożności, miejsca pochówku i wystawności pogrzebu, co często stawało się powodem konfliktów i pretensji do bractwa. Biedaków grzebano bezpłatnie. Przynależność do b.p. w społeczności żydowskiej była uważana za wielki zaszczyt i uznawana za spełnianie micwy. (Zob. też Chesed szel Emet)

Autor hasła: Jan Jagielski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem