bit(t)ul ha-tamid

(hebr., unieważnienie codziennego składania ofiary [w Świątyni Jerozolimskiej]), określane też jako ikuw ha-kri'a (hebr., przerwanie czytania Tory) lub ikuw ha-t(e)fil(l)a (hebr., przerwanie modłów) – przerwanie modłów i czytania Tory w synagodze, dla poszukiwania zadośćuczynienia złu (prawnej bądź moralnej natury); zwyczaj rozpowszechniony w średniowieczu wśród Żydów aszkenazyjskich. Stanowił on formę protestu, a także budzenia oburzenia wśród współwyznawców przeciw bezprawiu bądź krzywdom ze strony władz (zwł. gminnych) lub bogaczy, które spotykały biednych, słabych, wdowy itp.; czy wreszcie – poszukiwania pomocy w dramatycznej sytuacji. Niektóre średniowieczne tak(k)anot zmierzały do ograniczenia możliwości stosowania b. ha-t. Na ziemiach byłej Rzeczypospolitej Obojga Narodów wcielonych do Cesarstwa Ros. b. ha-t. stawał się często orężem protestu matek młodocianych kantonistów. Obecnie obyczaj ten został zarzucony i tylko bardzo rzadko jest stosowany wśród Żydów ortodoksyjnych.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem