bima

(hebr., podwyższenie, wieża; jid. bime); belemer, zw. też przez Żydów aszk. bałemerem, almejmarem (almejmorem; od arab. al-minbar = kazalnica w meczecie), a przez Żydów sefardyjskich – tewa (hebr., skrzynia) – podium w synagodze, z którego odczytuje się Torę i prowadzi modły. B. bywa najczęściej czworo- lub ośmioboczna, otoczona balustradą; jest dostępna, po kilku schodkach, z jednej lub z dwóch stron. W ortodoksyjnych synagogach aszkenazyjskich b. umieszcza się zwykle w pobliżu środka głównej sali modlitw (w synagogach tzw. dziewięciopolowych – w polu środkowym, często z wykorzystaniem filarów nośnych i ich wewnętrznego sklepienia, jako oprawy b.); w synagogach sefardyjskich – pod ścianą zach. głównej sali, naprzeciwko aron (ha-)kodesz; w synagogach reformowanych b. łączy się we wspólny zespół z aron ha-kodesz przy ścianie wschodniej. (Zob. też Tory czytanie)

Autor hasła: Eleonora Bergman

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand