bazylejski program

cele i zasady syjonizmu, jako ruchu politycznego, sformułowane pod kierunkiem T. Herzla, podczas kongresu założycielskiego Światowej Organizacji Syjonistycznej (ŚOS) w Bazylei (29-31 VIII 1897). Celem miało być stworzenie Żydom w Palestynie gwarantowanej przez prawo siedziby narodowej, zaś prowadzącymi doń środkami – propagowanie osiedlania się w Palestynie żydowskich rolników, rzemieślników i przemysłowców, organizowanie i jednoczenie całego żydostwa na szczeblu lokalnym i międzynarodowym, wzmacnianie żydowskiej świadomości narodowej, oraz starania o zgodę rządów na realizację owego planu. Ten kompromisowy program, stanowiący wypadkową różnych tendencji (nie zawierał m.in. kluczowego dla Herzla pojęcia „Państwo Żydowskie” [Jewish State]) opracowała siedmioosobowa Komisja (z udziałem m.in. N. Birnbauma i M. Nordaua). Elastyczność b.p. pozwoliła ruchowi przetrwać wszelkie spory wewnętrzne. Obowiązywał bez zmian do 1960, gdy w nowym statucie ŚOS włączono go jako historyczną preambułę do nowego programu. (Zob. też Państwo żydowskie)

Autor hasła: Daniel Grinberg

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand