bastard

określenie odnoszące się do potomka nieślubnego bądź pochodzącego z nieprawego łoża, które w żydowskim prawie religijnym ma własną i swoistą siatkę pojęć, związanych z tym zagadnieniem. Należą do nich: 1. mamzer (hebr.), dziecko narodzone ze związku zakazanego prawem (przede wszystkim z małżeństwa zawartego między krewnymi, zgodnie z Kpł 18, 6-18). Nie może być on (ani jego potomkowie do dziesiątego pokolenia) włączony do społeczności żydowskiej, w tym poślubić Izraelity (Pwt 23,2). Także jego dzieci będą należeć do kategorii mamzerut (hebr., „bękarctwo”) i dopiero za czasów Mesjasza ludzie ci stracą swoją „nieczystość”; 2. szetuki (hebr.) – dziecko niezamężnej Żydówki, którego ojciec nie jest znany, i asufi (hebr., podrzutek, znajda) – dziecko, którego oboje rodzice są nieznani. Osoby należące do tych kategorii mogą zawierać związki małżeńskie tylko między sobą; 3. chal(l)al (hebr., „sprofanowany”) – dziecko narodzone ze związku mężczyzny z rodu kapłańskiego z kobietą, której poślubienia zakazuje mu Prawo (wdowa, rozwódka lub konwertytka). Taki potomek nie dziedziczy jedynie kapłańskiego pochodzenia (jest niegodny bycia kapłanem). W ocenie społeczności ortodoksyjnej do kategorii mamzerut należą też wszyscy potomkowie z drugiego małżeństwa osób rozwiedzionych, jeśli nie zostały dopełnione wszystkie formalności związane z religijnym rozwodem (por. get). W związku z tym, przed zawarciem związku małżeńskiego, musiał być przeprowadzony rodzaj „śledztwa”, wyjaśniającego wszystkie te kwestie. Obecnie większość społeczności żydowskich tego przepisu nie stosuje.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem