bałwochwalstwo

idolatria (hebr. awoda zara) – zabronione przez Dziesięcioro Przykazań (nawet dla ratowania życia), uważane w tradycji żydowskiej za najbardziej poniżający, ciężki grzech. Kult słupów, kamieni czy Słońca uważany był za wynik słabości i utraty sił do wiary w jedynego Boga (por. AKUM). Biblijny zakaz przedstawiania postaci głęboko wpłynął na sztukę żydowską, zdobnictwo synagogalne, kształt i formę przedmiotów, służących zarówno do sprawowania kultu, jak i domowego użytku, oraz na ich traktowanie. Ów specyficzny, pozbawiony wszelkich emocji stosunek do przedmiotów wpłynął na obojętne przez Żydów ortodoksyjne traktowanie także pamiątek przeszłości, z czym pod koniec XIX i na początku XX w. podjęli walkę historycy żydowscy. (Zob.: Awoda Zara; Baal; muzea żydowskie w Polsce; złoty cielec)

Autor hasła: Iwona Kamila Brzewska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand