babiniec

(hebr. ezrat naszim; jid. ezres-noszim) – określenie pomieszczenia przeznaczonego dla kobiet w tradycyjnych bóżnicach; znajdowało się ono zwykle albo na poziomie głównej sali modlitw, w pomieszczeniach do niej dobudowanych (najwyżej z trzech stron, z wyjątkiem wschodniej), albo też – poczynając od końca XVI w. – przeważnie nad przedsionkiem, tj. od strony zachodniej. Przegroda pomiędzy pomieszczeniami – zasłona, ściana, krata, balustrada – z zasady przesłaniała mężczyznom widok kobiet, zaś kobietom umożliwiała jedynie przysłuchiwanie się modłom. W synagogach reformowanych (por. judaizm reformowany) dla kobiet przeznaczano otwarte galerie, wbudowane w główną salę, także najwyżej z trzech stron. (Por. galeria dla kobiet)

Autor hasła: Eleonora Bergman

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem