autodafe

(portug. auto da fé = akt wiary) – ostatni etap procedury w procesie inkwizycyjnym, przy oskarżeniu o herezję; wprowadzony w 1481 w Hiszpanii (Sewilla). Publiczne odżegnanie się przez oskarżonego od wiary chrześcijanskiej było równoznaczne z wyrokiem śmierci przez spalenie na stosie. Żydzi hiszpańscy, zwani marranami, poddani przymusowi konwersji, szczególnie często padali ofiarą a., usiłując dochować wierności swojej religii. W samym Toledo w 1486-1490 spalono ich blisko 200. W 1536 tę samą procedurę wprowadzono w Portugalii. Łącznie pochłonęła ona ok. 30 tys. ofiar, w tym ponad 2 tys. Żydów. Ostatnie a. odnotowano w Walencji w 1826.

Autor hasła: Daniel Grinberg

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem