asydejczycy

(od grec. assidaioi = wierni, co odpowiada hebr. słowu chasidim) – grupa, która w czasie panowania syryjsko-hellenistycznego w Palestynie postanowiła wytrwać w wierze i wierności Prawu, poparła powstanie Machabeuszy, a ściślej bunt, którego symbolem stała się dynastia Hasmoneuszy. A. w pewnym momencie odcięli się jednak od polityki tego rodu, który przejął władzę królewską i religijną, choć jego przedstawiciele nie pochodzili z „Domu Dawida” ani z linii Cadoka, zadowalały ich bowiem gwarancje wolności rel. i poszanowania Prawa. Prawdopodobnie ze względu na opozycję a. Szymon Hasmonejczyk zwołał Wielkie Zgromadzenie (140 p.n.e.), na którym uznał kapłaństwo Hasmoneuszy za tymczasowe. Pewna grupa a. domagała się przywrócenia linii Cadoka do godności arcykapłana i prawdopodobnie to od nich właśnie wywodzą się saduceusze. Inni a. zaakceptowali Szymona Hasmonejczyka jako arcykapłana, przykładając większą wagę do przestrzegania Prawa. Odseparowali się oni od reszty a., dając początek faryzeuszom. Kiedy krytyka faryzeuszy dotknęła Jana Hyrkana I, zwrócił się on ku saduceuszom. Wówczas ze stronnictwa tego wyłoniła się trzecia grupa, nie chcąca wchodzić w układy z władcą, według niektórych – mogła ona dać początek esseńczykom.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand