aniołowie

(hebr. malachim = posłańcy), nazywani też Synami Boga (hebr. Bne(j) Elohim, Bne(j) Elim); Świętymi (hebr. K(e)doszim); Świętymi Istotami (hebr. Chaj(j)ot ha-Kodesz); serafinami (hebr. serafim) – posłańcy Boga lub rzecznicy spraw ludzkich, zanoszący modlitwy przed Jego oblicze. Teofania dokonująca się za ich pomocą nie jest obarczona trwogą bezpośredniego kontaktu z Absolutem, nie ma charakteru kategorycznego imperatywu, lecz stanowi rodzaj boskiej propozycji. A. są znakiem codziennej, zwyczajnej obecności Boga w życiu człowieka. W BH pojawiają się najczęściej w postaci ludzkiej. W literaturze he(j)chalot są strażnikami przejść między kolejnymi niebiosami, które mistyk musi w swej drodze do Boga pokonać. Odpowiednie formuły przejęte od aniołów-strażników czynią mistyka istotą prawie anielską; np. Henoch w swej drodze do nieba staje się jednym z najwyższych aniołów, tj. Metatronem. Według kabały, a. zamieszkują drugi w hierarchii świat (hebr. b(e)ri'a = świat kreacji; zob. cztery światy), pełnią bardzo wyspecjalizowane role w świecie przyrody, np. Ruchiel jest Aniołem Wiatru, Szalgiel – Aniołem Śniegu, Matariel – Aniołem Deszczu. Według tradycji żydowskiej, istnieje 70 aniołów-opiekunów poszczególnych narodów świata; Michael jest rzecznikiem i patronem Izraela. (Zob. też: Aniołowie Miłosierdzia; Aniołowie Oblicza; Anioł Śmierci; amulet; Azazel; cherub; Daniela Księga; Gabriel; giganci; Rafael; Razi'el; Sandalfon; Szatan; Uriel; Przełożeni niebiescy; zmirot)

Autor hasła: Bogdan Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand