alfons-pogrom

(jid., dosł.: pogrom alfonsów [sutenerów]) – popularne określenie zajść ulicznych w Warszawie w dn. 24-26 V 1905. Można w nich widzieć dążenie do budowania nowego, zdrowego społeczeństwa w okresie rewolucji 1905, choć w istocie wybuchły spontanicznie (ponoć na wieść o uprowadzeniu do domu publicznego siostry i narzeczonej jednego z działaczy Bundu). Pierwszego dnia zamieszek grupy robotników żydowskich napadały na ulicach na stręczycieli oraz niszczyły ich mieszkania i domy publiczne. W drugim dniu do zajść włączyli się chrześcijanie; trzeciego – element przestępczy (napady rabunkowe). Władze policyjne przy okazji próbowały sprowokować pogrom antyżydowski, a gdy się to nie powiodło – stłumiły zamieszki, używając do pomocy wojska. W czasie a.-p. zniszczono 150 mieszkań (straty szacowano na ponad 200 tys. rubli), zginęło 5 osób, 10 było ciężko rannych (w większości zmarły później w szpitalach) oraz ponad 40 – lżej rannych.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand