akrostych

(grec. akróstichon, od akros = skrajny i stichos = wiersz) – wierszowany utwór, w którym początkowe litery lub słowa każdego kolejnego wersu, czytane od góry ku dołowi tworzą wyraz lub zdanie. W literaturze żydowskiej często stosowany był a. alfabetyczny, w którym pierwsze litery wersów tworzyły alfabet hebrajski. W BH a. alfabetyczny występuje 14 razy (Na 1; Ps 9-10, 25, 34, 37, 111, 112, 119, 145; Prz 31,10-31; Lm 1-4). Różne formy a. szeroko były stosowane w średniowiecznej poezji liturgicznej (por. pij(j)ut); zazwyczaj tworzyły imiona poetów, słowa błogosławieństw, wersety biblijne, Imiona Boga. A. posługiwali się w swej twórczości m.in. Salomon ben Jehuda ibn Gabirol, Jehuda ha-Lewi, był też formą lubianą przez autorów dzieł kabalistycznych. Wiele popularnych pieśni i hymnów religijnych także zawiera a. (np. Ad(d)ir Hu, Lecha dodi).

Autor hasła: Małgorzata Barcikowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand