akeda

(hebr., związanie [ofiary przed złożeniem]; jid. akejde) – 1. biblijna opowieść o ofierze, jaką Abraham miał złożyć ze swego syna Izaaka (hebr. akedat Icchak = związanie Izaaka; w pol. terminologii – ofiara Abrahama). W ostatniej chwili Bóg odwołał jednak swe polecenie i Abraham zamiast syna złożył w ofierze baranka (Rdz 22). Gotowość Abrahama do spełnienia polecenia Boga w tradycji żydowskiej uważana jest za najwyższy przykład wiary i gotowości poddania się woli Bożej. Pamięć o tym wydarzeniu przetrwała w tradycji wykonywania instrumentu muz. (szofar) z baraniego rogu. Według Talmudu, zdarzenie to miało miejsce drugiego dnia Święta Nowego Roku, dęcie w szofar upamiętnia złożonego w ofierze baranka.

Autor hasła: Magdalena Sieramska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem