afikoman

(hebr.; prawdopodobnie od grec. epikomios = z uroczystej procesji [ceremonii]; jid. afikojmen) – kawałek macy, spożywany pod koniec sederu w święto Pesach (wspomina się o nim już w Misznie; Pesachim 10,8). Odłamuje się go ze środkowej macy, spośród trzech, które znajdują się na stole, przykryte ozdobną serwetą. Symbolizuje on jagnię pesachowe, które w starożytności podawano pod koniec świątecznej uczty. Nad a. odmawia się błogosławieństwo i dzieli się go między wszystkich uczestników wieczerzy. U Żydów aszkenazyjskich istniał obyczaj chowania a., a dzieci miały za zadanie odnaleźć go pod koniec wieczerzy, przed północą. W nagrodę dostawały łakocie lub drobne upominki (b(e)dikat afikoman). Postępowano tak, by nie posnęły w czasie długiej uroczystości i żeby brały w niej czynny udział aż do końca. We wsch. Europie wierzono, że kawałek a. wszyty w tałes kutn chroni przed „złym okiem”, a zawieszony na ścianie – chroni dom przed pożarem.

Autor hasła: Ninel Kameraz-Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand