ab(b)a

(aram., ojciec) – termin powszechnie używany od I w. n.e. w źródłach chrześcijańskich i żydowskich w odniesieniu do Boga. W czasach talmudycznych uznawany był za tytuł honorowy, nadawany niektórym tan(n)aitom i amoraitom. Często pojawiał się też niezależnie, jako imię własne (prawdopodobnie stanowił skrót od imienia Abraham), do dziś popularne wśród Żydów aszkenazyjskich w Europie i w Izraelu. We współczesnym języku hebrajskim na określenie ojca szeroko stosuje się aramejskie słowo ab(b)a, zamiast hebrajskiego aw. Od słowa a. pochodzą niektóre tytuły duchownych chrześcijańskich, np. opat, franc. abbé (ksiądz).

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem