Żydowskie Towarzystwo Kolonizacyjne

właśc. Jewish Colonization Association (ang.; ICA lub JCA) – towarzystwo filantropijne, założone w 1891 przez barona M. de Hirscha, który został jego pierwszym prezydentem (był nim aż do śmierci w 1896); przekształcone w spółkę z kapitałem akcyjnym; stawiające sobie za cel udzielanie pomocy Żydom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej lub podlegającym prześladowaniom. Organizacja miała im udzielać pomocy w emigracji i osiedleniu się w innym kraju oraz w podjęciu produktywnej pracy. Biuro Ż.T.K. mieściło się w Paryżu, a od 1949 – w Londynie. M. Hirsch pragnął, aby Ż.T.K. pomogło w zorganizowaniu masowej emigracji prześladowanych Żydów europejskich, przede wszystkim rosyjskich i rumuńskich (w Rosji, uchwałą Komitetu Ministrów z 8 V 1892, zezwolono Ż.T.K. tworzyć komitety miejscowe, mające dopomagać żydowskim emigrantom w organizowaniu wyjazdów; centralny Komitet, pozostający pod nadzorem departamentu policji ministerstwa spraw wewnętrznych mieścił się w Sankt Petersburgu), i ich osiedleniu w Argentynie. Ż.T.K. zakładało biura emigracyjne, szkoły mające ułatwić żydowskim emigrantom znalezienie źródła utrzymania; nabywało ziemię dla żydowskich kolonistów (m.in. w Argentynie i Brazylii). Inicjatywa Ż.T.K. doprowadziła do powstania towarzystw imigracyjnych w Kanadzie, Brazylii i Argentynie. Po zakończeniu I wojny światowej towarzystwo dążyło do stworzenia jednolitej organizacji, niosącej pomoc żydowskim emigrantom. W 1925 Ż.T.K., Joint i Emig-Direkt utworzyły Zjednoczony Komitet Ewakuacyjny, a w 1927 HIAS, Emig-Direkt i Ż.T.K. powołały HICEM (skrót utworzony od nazw trzech tworzących je organizacji: HIAS, ICA (Ż.T.K.) i Emig-Direkt), który otworzył swoje biura w 21 krajach. Ż.T.K. udzielało pomocy żydowskim emigrantom z Niemiec i Rosji. Podejmowano projekty badawcze dotyczące sytuacji Żydów w Rosji, organizowano żydowskie kolonie rolnicze. W Polsce w okr. międzywojennym Ż.T.K. założyło i udzielało pomocy kilku kooperatywom rolniczym, nabywało dla nich ziemię, wspierało technika i szkoły rolnicze (jeszcze przed I wojną światową  w Galicji), organizowało instytucje edukujące dorosłych. We współpracy z Jointem tworzono kasy pożyczkowe i spółdzielnie kredytowe. Już od 1896 udzielało ono pomocy koloniom żydowskim w Palestynie. Na pocz. lat 30, po połączeniu ICA z Emergency Fund, powstała Emica. W 1955 utworzono ICA w Izraelu, a kraj ten stał się głównym terenem jej działalności.

Autor hasła: Natalia Aleksiun

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem