Żydowskie Stronnictwo Demokratyczne (ŻSD)

partia fołkistów, która we wrześniu 1945 podjęła próbę kontynuowania działalności politycznej, na podstawie założeń programu przedwojennej Fołks-Partaj. ŻSD uważała Żydów za odrębną grupę narodową, ale odrzucała program syjonistyczny, kładąc nacisk na budowę świeckiej kultury żydowskiej w krajach diaspory; dążyła do reaktywowania żydowskich gmin wyznaniowych; j. jidysz uznawała za język narodowy. Partia liczyła kilkuset członków; głównie kupców i rzemieślników. Jej siedzibą miała być Łódź, a kierować miał nią ośmioosobowy komitet. Nie uzyskała jednak zgody władz polskich na prowadzenie działalności. Przez krótki czas zarejestrowana była w Krakowie, pn. Związek Żydowskiej Inteligencji Pracującej, który został rozwiązany 31 III 1946 mocą decyzji wojewody. Najaktywniejszym ośrodkiem ŻSD, poza Krakowem, była Łódź. ŻSD wydawało „Biuletyn Żydowskiego Stronnictwa Demokratycznego”. Środowiska związane z tą partią występowały przeciwko CKŻP, jako że został on stopniowo zdominowany przez Frakcję PPR przy CKŻP. Krytykowano hasło produktywizacji Żydów, jako zagrożenie dla drobnomieszczaństwa żydowskiego. Pomimo kilkakrotnie podejmowanych prób, nie udało się ŻSD nawiązać współpracy z polskim Stronnictwem Demokratycznym.

Autor hasła: Natalia Aleksiun

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem