Żydowska Partia Państwowa (ŻPP)

określana też jako ugrupowanie grossmanistów, grossmaniści – partia syjonistyczna, utworzona przez M. Grossmana w 1933, po oderwaniu się większości rewizjonistów z W. Żabotyńskim ze Światowej Organizacji Syjonistycznej (ŚOS). Grossman stanął na czele grupy rewizjonistów, którzy pozostali w ŚOS, uznając ją za jedyne ciało upoważnione do reprezentowania ruchu syjonistycznego, i gotowi byli przestrzegać dyscypliny syjonistycznej. Grossmaniści stanowili mniej liczną grupę wśród rewizjonistów, szczególnie jeśli chodzi o Betar, który – w przeważającej części – poparł Żabotyńskiego. I zjazd ŻPP miał miejsce w Pradze w 1933, podczas XVIII Światowego Kongresu Syjonistycznego, a uczestniczyli w nim delegaci z Austrii, Anglii, Francji, Litwy, Łotwy, Palestyny, Rumunii, Polski i Afryki Południowej. Partia zachowała autonomię w ramach ŚOS i miała swoich przedstawicieli w Ogólnej Radzie Syjonistycznej oraz radach Keren Kaj(j)emet le-Israel i Keren ha-Jesod. W 1937 odbyła się pierwsza świat. konferencja ŻPP w Paryżu, gdzie odrzucono bryt. propozycję podziału Palestyny. W 1937 siedziba ŻPP została przeniesiona do Paryża. Grossmaniści wydawali w Warszawie tygodnik „Unzer Wort” (jid., Nasze Słowo). Z ŻPP związana była organizacja młodz. Brit ha-Kanaim (hebr., Związek Gorliwych), której I konferencja odbyła się w Lucernie w 1935; działała ona w Austrii, Czechosłowacji, Polsce, Rumunii, Niemczech i Palestynie. W przeddzień wybuchu II wojny światowej ŻPP liczyła na świecie ok. 8 tys. członków, głównie w Polsce, Austrii i na Litwie. W 1946 połączyła się ze Światową Organizacją Syjonistów-Rewizjonistów. Grossman i niektórzy inni członkowie partii wystąpili wtedy z organizacji.

Autor hasła: Natalia Aleksiun

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand