Zwój Miedziany

rękopis odnaleziony w Qumran w marcu 1952. Jako jedyny, został spisany nie na pergaminie (jak pozostałe odkryte tam rękopisy), ale na trzech płatach blachy miedzianej, połączonej nitami, a następnie zwiniętej w rulony. Tekst tworzą 63 noty, spisane w 12 kolumnach (zawierających od 13 do 17 wersów) w języku hebrajskim misznaickim, z wpływami języków greckiego i aramejskiego. Zawierają szczegółowe informacje nt. miejsca ukrycia rozmaitych skarbów oraz duplikatu dokumentu. Proweniencja Z.M. oraz jego przeznaczenie nie są znane; nie wiadomo, czy jest on dziełem fikcji literackiej, czy też autentycznym inwentarzem skarbów ze Świątyni Jerozolimskiej (zburzonej w 70 n.e.), który sporządzili esseńczycy lub zeloci, kapłani jerozolimscy albo powstańcy Bar Kochby. Nie jest też jednoznacznie określony czas powstania Z.M.; uważa się jednak, że prawdopodobnie pochodzi on z 66-74 n.e., tj. z okresu wojny Żydów z Rzymianami albo z czasu powstania Bar Kochby, tzn. ze 132-135 n.e. (Zob. też: Damasceński Dokument; Reguła Wojny; Reguła Zrzeszenia)

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand