Związek Żydowskich Gmin Wyznaniowych w Polsce

(hebr. Waad ha-Kehilot = Komitet Gmin) – organizacja, którą zamierzano powołać w Polsce w okresie międzywojennym, jako wiarygodną reprezentację Żydów polskich, zwłaszcza wobec nieutworzenia przewidzianego ustawodawstwem (por. gminy żydowskie w Polsce) Związku (Towarzystwa) Religijnego, składającego się z gmin i kierowanego przez Radę Religijną. Mimo wcześniej lokalnie podejmowanych prób jej stworzenia, dopiero w 1935 – z inicjatywy ortodoksyjnych władz Żydowskiej Gminy Wyznaniowej w Warszawie – zwołano (w stolicy) zjazd przedstawicieli gmin miast wojewódzkim, który zadecydował o powołaniu Centralnego Biura Prawnego przy Gminie Warszawskiej. Miało ono przygotować organizację i koordynować działania na rzecz powstania Z.Ż.G.W. w P., złożonego z ok. 140 największych gmin kraju. Mimo surowej krytyki z wielu stron, plan ten podchwyciła część prasy żydowskiej, widząc w wyłonieniu jednolitej reprezentacji gmin w Polsce drogę do uzyskania przez Żydów odpowiedniej reprezentacji wobec władz, zwłaszcza ze względu na brak wystarczającego lobby żydowskie w parlamencie, administracji publicznej, oraz narastający antysemityzm w kraju. Jednak ostateczny cel tej akcji nie został osiągnięty, choć np. 3 IV 1938 powstał w Katowicach Związek Gmin Żydowskich Województwa Śląskiego i w tym samym miesiącu odbył się zjazd gmin województwa poznańskiego.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand